معماری دانشگاه آزاد اسلامی واحد تبریز

Globalization and the built environment in Kuwait

Yasser Mahgoub*

Department of Architecture, College of Engineering and Petroleum, Kuwait University,

P.O. Box 5969 Safat 13060, Kuwait

Received 28 March 2003; received in revised form 3 July 2003; accepted 1 October 2003

Available online 22 June 2004

Abstract

This paper discusses the impact of globalization on the built environment and the tension between the

forcesof globalization and localization as exemplified in the case of Kuwait. It claimsthat globalization has

been active in the countries of the Gulf area since the middle of the 20th century when they witnessed rapid

development and change that permitted globalization and localization processes to be more evident and

magnified than in other partsof the world. The aim of this paper is to analyze manifestationsand

consequences of globalization and localization processes in the built environment in Kuwait by tracing the

rapid transformation of the built environment in Kuwait during the second half of the 20th century. The

paper claims that the clash of styles that exists in the built environment is a product of the tension between

globalization and localization processes, and that the dichotomy between the cultural forces currently

shaping the built environment, i.e. modern-traditional, Islamic-Western, and local-international, is the

result of this tension. While some architects attempt to integrate the local architecture into global cultural

trends, others try to revive the traditional architectural style to protect the local identity and heritage. The

resulting built environment is chaotic and lacks identity and sense of place. The paper concludes that the

processes of globalization and localization are inseparable and that they coexist, like in many other parts of

the world, in continuous state of change and interaction. There is a need for an alternative understanding of

what global architecture can be; one that understands the essential need to preserve and respect diversity as

well as house seemingly disparate philosophies of space, people, and their interactions with and within the

built form. This approach should be reflected in professional practice, education and building regulations

that govern the production of the built environment.

ARTICLE IN PRESS

*Fax: +965-4842897.

doi:10.1016/j.habitatint.2003.10.005

1. Introduction

In his keynote speech to the 16th International Association for People-Environment Studies

meeting in Paris, Antonio Remesar proclaimed that, ‘‘We have tendency to consider the

p. 1). In fact, it isbeing realized more and more, asLiangyong put it, ‘‘that globalization and

p. 12). Thispaper claimsthat there isa tendency to consider globalization and localization

processes as new phenomena. It realizes that globalization has been active in the countries of the

Gulf area since the middle of the 20th century onward. During the short history of the countries of

the region, the rapid development and change permitted the processes of globalization and

localization to be more evident and magnified than in other partsof the world.

This paper discusses the impact of globalization on the built environment and the tension

between the forcesof globalization and localization asexemplified in the case of Kuwait. Itsaim is

to analyze the impact of the coexistence of these forces of change on the built environment in

Kuwait in order to understand their role in the decline and rise of traditionalism and modernism

during this transformation process. It attempts to envisage future directions from current trends

and propose approaches to manage any negative impact of this tension on the built environment.

1.1. Globalization

This paper adopts the theoretical approach suggested by Gail Satler of an analytic paradigm for

reading architectural forms that gives voice to diverse philosophies and recognizes the coexistence

of globalization and localization forces shaping the urban environment. This approach offers, ‘‘a

and respect diversity as well as house seemingly disparate philosophies of space, people, and their

interactionswith and within the built form. That is an architectural (and social) terrain that one

understanding the phenomenon of globalization, more than those focusing only on negative

aspects of globalization.

This view is supported by observations made by other researchers regarding the coexistence of

that Third World cities—especially those which have witnessed rapid growth within the last two

decades—are moving towards a ‘‘co-existence’’ model which takes into account forces of

modernization and change (globalization) while at the same time responding to the preservation

of traditional elements within the society, initially coined by Ricoeur as a ‘‘paradox’’ facing those

attempting to ‘‘join the universal civilization’’ while responding to local conditions. They

recommended the examination of the viability of this model and its suitability for other cities.

I speak neither asan advocate nor asa critic of globalization; I neither applaud it nor do

I condemn it. What purpose either of these stances serve? Like it or not, globalization is fact

(a fact-in-the-making); it is irrelevant whether one ‘‘approves’’ or ‘‘disapproves’’ of it. The

phenomenon of globalization is itself global, that is to say, all-encompassing. It is of course in

ARTICLE IN PRESS

the first instance a material or economic phenomenon, but, like all significant civilizational

Discussions of globalization are currently dominating the intellectual and public discourse.

While some view it as an evil trend towards dehumanization and economic domination others

view it as a multifaceted phenomenon that pauses challenges and offers new opportunities.

manifestations of globalization in tangible reality, in the physical spaces and places of the

emerging city of the 21st century?’’ This process has generated an opposite process of localization

in many partsof the world. Thisisnot the cry of the Third World and developing countriesonly,

but it is also a global call to realize local conditions and appreciate human differences. As

experienced by many countries, the distinctive national identity is being threatened by an

emerging identity that ismore global and international. There isemphas ison the regional and

geographical identity more than on the cultural and political boundariesof nations.

Globalization is viewed by some as a new form of colonialism and occupation promoting

cultural and social superiority and domination. Economic superiority, allowing two-thirds of the

world’swealth to go to only one-third of the world’s population while one-third of the world’s

wealth isgoing to two-thirdsof the world’spopulation, is increasing the ‘‘gap’’ between poor and

rich countries. Many fear the loss of identity and privacy; in general, fear of the unknown. Among

the fears, especially from the ‘‘South’’ is that ‘‘the impact of globalization on the culture of the

Arab world, globalization is viewed as ‘‘another term for capitalism and imperialism’’ and that

‘‘all Arabs and Muslims need to consider it an imminent danger that is endangering the political,

impact globalization was more rapid and dramatic in most Arab and Muslim countries than in

other partsof the world. They feel that they are on the receiving end of globalizationsand not

participating in itsmaking.

The other group, on the other hand, pointsto the advantagesof globalization and arguesthat

superiority and domination worries are exaggerated and that there is no threat to sacred beliefs.

They argue that America, the leader of globalization, hasmore people who are considered

religiousthan any other country in the world. They predict that more human rightsand

democracy penetrating the traditional boundariesof countriesand that the individual will gain

dynamics at work in the present stage in the development of civilization: globalization’’. He

identifies the phenomenon of globalization as having five main aspects: economic, political,

technological, social and cultural.

The impact of globalization on the built environment can be understood in relation to the

aspects of globalization:

technological infrastructure, building types and design requirements. The electronic technology

produced new breed of intelligent and smart buildings.

understanding space and proximity.

ARTICLE IN PRESS

methods of expression.

construction methods, trade and investment from the limitations of national boundaries.

marginalized populations, and housing for the poor.

way to new and revived forms of home-work environment and mixed use planning that existed

centuriesago.

communication over the internet, permitting ‘‘virtual’’ social interaction with people all over

the globe easier than with those across the street. The Internet offers information and

knowledge about other societies that used to take long time to disseminate.

all over the world today. The culture of the ‘‘global village’’ disregarded cultural differences

and increased similarities in lifestyles around the world through these ‘‘icons’’ of globalization.

firms to establish branches in different parts of the world utilizing the time difference to keep

their businesses running 24 h a day. For example, the easy transfer of drawings and documents

aided in the globalization of architectural officesand projectsiss peeding the production and

development of projects.

This rapid social transformation and dislocation is frightening to many individuals who face

an escalating identity crisis. While some chose to indulge in the new lifestyle, others chose to

retreat to the more familiar world of the past hoping to overcome their social alienation and

dislocation.

2. The case of Kuwait

The built environment found in Kuwait today isa product of the decisionsmade during its

early stages of planning and construction. Kuwait was mostly isolated from external influences

‘‘dramatic urban revolution that swept over Kuwait as a hurricane, leaving one dizzied and

metropolis in just over 12 years’’. He illustrated in his detailed account the fast speed of

transformation that Kuwait went through from fishing and trading vernacular settlement to a

modern, planned metropolis.

This transformation was the result of efforts made by the Kuwaiti’s to utilize the wealth

generated by the discovery of oil to improve their living conditions and join the developed,

modern world. It was not imposed on them by outsiders as much as it was a selection and choice.

The problem was not in choosing to modernize but in the ‘‘rushing’’ towards modernization

without comprehending itsdrawbacks .

ARTICLE IN PRESS

The modern urbanization in Kuwait has passed through significant stages. During each, a

master plan or a review of the master plan was produced, which contributed to the development

2. The Municipality Development Plan, which was an assembly of different planning studies for

different areasduring the period from 1952 to 1967.

3. Colin Buchanan and Partners-developed Second Master Plan from 1967 to 1968.

4. First Review of the Second Master Plan by Shankland Cox Partnership in 1977.

5. Re-examination of the Master Plan by Colin Buchanan and Partners in 1983.

6. A proposed Master Plan by Kuwait Municipality in 1993.

7. Most recently, Kuwait Engineering Group in collaboration with Colin Buchanan were

commissioned to develop a new master plan in 2003.

Prior to 1952, Kuwait was a vernacular settlement overlooking the Arabian Gulf and composed

of courtyard houses built using mud brick along narrow alleys. The city was surrounded by

traditional houses lined along narrow streets, looking inward into courtyards suitable for climatic

conditions and social needs. The city was surrounded by semi-circular defensive wall constructed

in 1920, in 2 months, to protect it from the tribal attacks.

After the discovery of oil in economic quantities during the 1930s and its exportation during the

1940s and the immediate wealth generated by its sales, the rulers of the country appointed the

The matterswhich the consultantsregarded asbeing of ‘‘primary importance’’ in the re-planning

of the town were: (a) the provision of a modern road system appropriate to the traffic conditions

in Kuwait, (b) the location of suitable zones for public buildings, industry, commerce, schools,

ARTICLE IN PRESS

Fig. 1. The urban pattern of old Kuwait.

and other purposes, (c) the choice of zones for new houses and other buildings needed in

residential areas, both inside and outside the town wall, (d) the selection of sites for parks, sports

ground, school playing fields and other open spaces, (e) the creation of a beautiful and dignified

town centre, (f) the planting of treesand shrubsalong the principal roadsand at other important

pointsin the town, and (g) the provision of improved main roadslinking Kuwait with the

city and itstraditional housesto provide land for economic and public facilitiesand

the establishment of western style neighbourhoods surrounded by modern highways for cars

and vehicles.

The late 1950s and early 1960s witnessed the implementation of the First Master Plan by the

Ministry of Public Works under the supervision of the Kuwait Development Board established in

1950, headed by the ruler of Kuwait himself. The demolition of the wall and old houses in

residential areas inside it to clear land for the construction of new public buildings paralleled the

construction of new roads and residential neighbourhoods south of it in the desert. The

neighbourhoods were self sufficient entities with schools, shops, mosques and other services. As

Gardiner (1983, p. 46) states, ‘‘there was no need to come into the city except for work because

every thing wasthere’’. Aspart of the government’spolicy for the distribution of wealth, low

income familieswere given public housesbuilt by the government while rich familieswere

compensated with plots of land and money for their demolished houses and acquired land.

Building regulations proposed by the plan allowed for the construction of individual ‘‘villas’’ on

reflecting the modern style of architecture that dominated this era.

ARTICLE IN PRESS

Fig. 2. The architecture of the 1950sand 1960s.

In 1968, a Second Master Plan was developed by Colin Buchanan and Partners that stretched

the city north and south along the Gulf shores. It also called for the dissemination of the city

centre by creating new centres to overcome the growing traffic congestion problems. With the rise

of oil pricesafter the 1973 Middle East War, the country wasable to acquire enough income to

support its ambitious plans.

In 1976, the British planning firm Shakland Cox proposed the establishment of two new cities.

During the 1980s several remarkable buildings designed by internationally recognized architects

were constructed in Kuwait. They included: the National Airport by Kenzo Tange, the National

Assembly by Jorn Utzon, the Ministry of Foreign Affairs by Reima Pietila, the Central Bank by

in Kuwait.

discovery of oil through two venues. The first venue was large projects of monumental

architecture that were designed and constructed by Western architects without any economic

or technical limitations in designing these projects (banks, hotels, public buildings, service

buildings, etc.). It was described by Western magazines as the ‘‘playground of architecture’’.

The role of the local architect wasvery limited due to hislimited experience in studying,

the 1980s.

The second venue was domestic architecture built by individuals in the form of private houses

or apartment buildings. These were mostly designed and constructed by local or Arab architects

who were influenced by economic, cultural and social requirements of the owner who usually

imposed his views on the architect. The social and cultural status of the owner was reflected in the

design of his buildings. Many architects from neighbouring countries, such as Syria, Egypt, Iraq,

India, and Iran were attracted to the region along with many construction workers and labourers.

They brought with them their ideas, understanding and styles of architecture.

In 1980, on the occasion of its 50th anniversary, Kuwait Municipality published a book

‘‘registering its most important works and achievements, in the form of records and documents

the municipality perceived that planning and urban development in Kuwait had passed through

two main periods: (1) random growth (pre-1952); and (2) modern growth (post-1952). This

ARTICLE IN PRESS

Fig. 3. Examplesof Kuwaiti public buildingserected during the 1980s.

perception of the situation prior to 1952 as ‘‘random’’ was the driving force behind the adoption

of modern planning and construction methods in order to achieve a better quality of life.

The invasion of Kuwait by its northern neighbour Iraq on the 2nd of August 1990, and its

liberation by international coalition of forces, had a remarkable impact on the Kuwaitis security

and sense of belonging. Many buildings were affected during the war due to vandalism and

deliberate damage. The Kuwaitisbecame more appreciative of what they have and realized the

value of the built environment in creating a national identity and sense of belonging. These events

produced two contrasting trends towards architecture; on one hand there is a trend towards

establishing a national identity in architecture, while on the other, there is a trend to build

contrasting style. The resulting urban environment illustrates a clash of styles and identities. The

prominent, late Hamed Shuaib, the first Kuwaiti to practice architecture in Kuwait, reiterated the

question posed in many conferences and seminars held in the Gulf area: ‘‘when will we, in Kuwait

and other Gulf countries, have modern architecture suitable for our community, environment and

architectscoming from different parts of the world.

3. Architecture of globalization in Kuwait

Kuwait shares the experience of many cities of Third World countries around the world. They

are all experiencing the pulling and pushing of forces of globalization and localization. As stated

all but won’’, yet, the rise of localization efforts cannot be ignored. He identified the visual

attributes of familiar Western models as:

ARTICLE IN PRESS

Fig. 4. The clash of styles of architecture in Kuwait as illustrated by buildings of different styles, local and classic,

forming a composition side by side in Kuwait.

villas.

Asian counterparts, Kuwait was not exposed to ‘‘layers of imported cultures’’, as illustrated by

The introduction of new building materials and construction systems accelerated the speed of

transformation. ‘‘The use of traditional local materials and techniques, which are often considered

archaic and obsolete, was abandoned in favour of modern imported material and construction

and stone construction techniques. This trend has developed to include; glass, wood, accessories,

air-conditioning systems, and all other types of state-of-the-art finishing and construction

materials and systems.

The forces of globalization were most evident in the case of Kuwait during the Second Gulf War

when the country continued to exist economically and politically as a virtual country outside its

physical borders and was brought back to existence due to a global intervention by the world

community. Thisdr amatic experience of invasion and occupation for a brief period of time

‘‘particularly in the case of Kuwait, reasserting the local identity has lately become a matter of great

importance especially after Iraq’scl aims in Kuwait and the Second Gulf War’’. Thiswa sre flected

on the architecture being produced in Kuwait by local and Kuwaiti architectsin their attemptsto

recognize and acknowledge the heritage of traditional Kuwaiti architecture during the 1990s.

Architecture in Kuwait isaffected by the forcesof globalization and localization. While stateof-

the-art glass-box office buildings and classic style villa represent a one-way influence of

globalization, other examples illustrate, with varying degrees, attempts to incorporate

globalization and localization forces in their design and construction. The efforts range from

copying and pasting elements and forms from indigenous architecture to sophisticated design that

incorporate state-of-the-art technologies with local expressions.

For example, the Parliament Building by Jorn Utzon illustrates a utilization of a modern

material—reinforced concrete—to bring back the strong image of the tent as place for gathering

and communion. The ultra-modern shopping centre, Souk Sharq, brings back the image of the

traditional market place environment with itsplanning and traditional wind catchers. The Arab

OrganizationsHeadquarters building providesan example of a ‘‘luxurious’’ localization of

building technology and automated systems that are restrained by the introduction of traditional

and Arab architectural elements and forms. The state of the art Scientific Centre, hosting one of

the best aquariums in the world, is another example of incorporating modern functions with local

expression. The building hosts sophisticated technologies within spaces and forms derived from

Arab and Islamic architecture; solid walls from the outside with the broken axis and the tent

covering the entrance. A few other examplesillus trate attemptsto integrate local imagesand

understandings with global trends and practices. Most of the buildings adhere to globalization

forceswithout reflecting the local context and requirements.

ARTICLE IN PRESS

The work of the Kuwaiti architect Saleh Al Mutawa cannot be passed unnoticed in the urban

landscape of Kuwait. He attempts to localize his architecture practice by reinterpreting some local

architecture in his buildings. Several researchers have reviewed his work and concluded that ‘‘one

ARTICLE IN PRESS

Fig. 5. Visual attributes of globalization in Kuwait.

can define positive and negative aspects (but) what is undeniable is that Al-Mutawa’s work has

Kuwaiti architectsare alluding to the absence of identity in architecture and the need to develop a

Kuwaiti identity in the built environment. A documentary movie produced by Kuwait Television

titled ‘‘Kuwaiti Architecture: A Lost Identity’’ depicts the development of architecture in Kuwait

and pointsto the importance of developing a Kuwaiti identity in architecture.

The relationship between masses of buildings in the urban landscape is the main problem

currently dominating the urban environment in Kuwait. While each building isdes igned and

constructed according to a specific view and solution, the collection of buildings do not form a

alarmed that:

The application of civic design, at least in the composition of major buildings, has to date

been non-existent. In the future much more sensitive care must be accorded the art of disposing

one architectural element in relation to another, and in relation to the spaces displaced and

created.

ARTICLE IN PRESS

Fig. 6. Example of projectsby Saleh Al Mutawa.

The fact that most of the public buildings in Kuwait were designed by foreign architects and

firms was a result of absence of qualified local architects and firms that could handle projects of

this size. With the emergence of Kuwaiti architects, educated mainly in Western cultures and the

USA, and the establishment of the Department of Architecture at Kuwait University, and the

graduation of its first group of students in 2002, the landscape of the practice of architecture in

Kuwait isexpected to change dramatically. Most of the young Kuwaiti architectsare aware of the

impact of the forces of globalization and localization on their architecture but their responses vary

from dramatic to minimal according to their personal understanding.

4. Towards a vision of architecture of globalization

Kuwait is experiencing, as in other developing countries, the tension between the forces of

globalization and localization. On one hand, people are eager to enjoy the luxuriesof modern life

that they can afford to have while at the same time retaining a cultural identity and satisfying

special social requirements. It is expected that recent political changes in the region will release the

country’seagernes sto develop and catch up with itsGulf neighboursafter more than a decade of

political unrest in the region. A new wave of development, in the form of large scale projects,

public buildings, new towns, and housing developments, is expected to sweep the country in the

coming few years. Learning from the pros and cons of past experiences is the most meaningful

way to create a better future.

This paper argues that the clash of styles that exists in the built environment in Kuwait is a

product of the rapid process of globalization that swept the country since the middle of the 20th

century. A dichotomy between cultural forcesof globalization and localization is shaping today’s

built environment, i.e. modern-traditional, Islamic-Western, local-global. While some architects

employ fashionable styles of architecture in order to integrate the local architecture into global

trends, others are trying to revive the traditional architectural style as a mean to enforce the local

identity and heritage. The resulting built-environment lacks shared identity and sense of place.

Some authorsargue that Third World cities are moving towardsa ‘‘co-existence’’ model which

takes into account forces of modernization and change while at the same time responding to the

currently witnessing an architectural style ‘‘in the making’’ as a product of the tension between

globalization and localization forces. This tension is creating ‘‘clash of styles’’ in the resulting

urban environment which requires more responsible approach towards culturally responsiveness

architecture. Culture-supportive design does not mean ‘copying’ the traditional or popular

environments; yet lessons need to be derived through analysis of the socio-cultural and physical

There isa need for an alternative understanding of what global architecture can be, one that

understands the essential need to preserve and respect diversity as well as house seemingly

disparate philosophies of space, people, and their interactions with and within the built form

production of the built environment. It should also be part of architectural education curriculum

in order to graduate local architectswho can participate meaningfully in the creation of future

built environments.

ARTICLE IN PRESS

5. Conclusion

As indicated by the case of Kuwait, the problem does not reside in individual buildings alone

but isthe product of the collective image created by the urbanscape. While there are individual

effortsto reflect a local Kuwaiti identity in architecture, these effortshave gone unnoticed due to

the lack of coherence between neighbouring buildings. No meaningful pattern has been identified

in these efforts. They range from ‘‘screams’’ for recognition, ‘‘superficial’’ additions of decorations

and ornaments, ‘‘disregard’’ the matter as irrelevant, to ‘‘humble’’ recognition without actual

buildings that matters most to the identity and of a setting. The character of a town reside in the

sum of its multiple and often fragmented inter-relationships in space between buildings

themselves, the social mix of people, its activities and events, and the wider geographical setting

There can be no doubt that globalization will force people the world over to make far-reaching,

sometimes even painful, changes in their accustomed ways of doing things. But if the challenges

The result may look like chaos and fragmentation at a local level, but is more accurately

described as a spontaneous adjustment of human activity to cope with exposure to a larger and

environmental crisis which demands at one and the same time a global awareness of the

interconnectedness of all things, and local actions which raise levels of self-sufficiency in such vital

areas as food and energy consumption. If there is such a thing as an emergent global culture, it

Understanding the impact of the forces of globalization and localization allows us to interact

meaningfully instead of wailing and fearing their negative impact on us. We should not isolate

ARTICLE IN PRESS

Fig. 7. Contemporary urban environment in downtown Kuwait representing different styles and time periods.

ourselves from the human development; rather we should learn how to participate in it. There is

no threat to our own existence and culture if we choose it to be so. We should be active

participants instead of passive recipients of globalization. As architects, we need to learn how to

link cultural and built environment elements in order to be able to improve our professional

practice and teaching of architecture.

Today feelings about globalization are more sophisticated. Globalization may bring within

reach regions of cultural difference, but it also threatens those regions with sameness. No global

culture can absorb everything. A coexistence of diverse philosophies is not only possible but

necessary (Satler 2000, p. 22).

The impact of globalization on culture isevident all over the world. While some view it asa

‘‘problem’’ othersperceive it asa ‘‘challenge’’ towardsimproving the quality of life of the people.

There should be active and positive participation from all cultures in order to shape the world in

the ‘‘New Millennium’’ in a way that satisfies all cultures instead of, as Madison put it, ‘‘walling

themselves up in their own national cocoons and isolating themselves from the winds of change

has raised questions about how to preserve historic and cultural identity, as embodied in the

physical fabric of the city, without commodifying and packaging it purely for touristic

consumption’’. The main challenge is to change our view of globalization as a problem and view it

as another phase in the human development that requires positive and active participation from

all of us.

References

Abel, C. (1994). Localization versus globalization. The architectural review, September 1994. In Chris Abel (Ed.),

2000, pp. 190–197.

University Press.

and Urban Planning, The University of Michigan.

McGraw-Hill.

Human Condition, Working Papers 98/1, McMaster

به نام خدا

جهانی شدن (کردن) وساختن محیطی درکویت

یاسر محجوب

چکیده: این مقاله درمورد تاثیر جهانی شدن درساختار محیط کشش بین نیروهای جهانی وتعیین محل بعنوان نمونه ای درمورد کویت می باشد.ادّعا می شود که جهانی شدن درکشورهای ناحیه ی Gulf .ازاواسط قرن 20 فعال شده زمانیکه آنها شاهد گسترش سریع وتغییراتی بودندکه باعث فرایند جهانی وتعیین محل برای توجه بیشتر نسبت به قسمت های دیگرجهان بودندهدف این مقاله تجزیه ی نتایج وپیاورهای فرایند جهانی اانبوه سازی وتعیین محل (مکان) درپیرامون ساخت وساز درکویت توسط ترسیم (اثر)انتقال سریع محیط ساخت وسازدرکویت درطول نیمه دوم قرن بیستم میباشد.این تحقیق ادعا دارد که انزاعی (مدلهای) که درمحیط ساخت وساز وجود دارد محصول کشش وشدت بین انبوه سازی (جهانی کردن) و فرایند تعیین مکان میباشدواینکه نیروهای طبیعی محیط ساخت وسازرا شکل میدهند.

به طور مثال –مدرن –سنتی ، اسلامی – غربی، بین المللی – منطقه ای، درنتیجه ی کشش میباشد زمانیکه برخی ازمعماران تلاش می کنند که معماری منطقه ای را با فرهنگ جهانی کامل کنند، برخی دیگر سعی دارند تا روش مهندسی (معماری)سنتی را بکار برند برای حفظ میراث و شخصیت منطقه ای.

محیط ساخت وساز مربوط فاقد حس مکانیست. این تحقیق نتیجه می گیرد که فرایند تعیین محل وجهانی شدن جداناپذیرند ووجود آنها به یکدیگر مرتبط است؛ مانند دیگر قسمتهای جهان، دربخش تغییرات متمادی . اینجالازم است بدانیم که معماری جهانی چه می تواند باشد؟ این دیدگاه بایستی انعکاس داده شود درتمرین حرفه ای، تحصیلات ، وقراردادها وفرمولهای ساخت وساز که تولید محیط ساخت وساز را حمایت میکند.

مقدمه:

دراین سخنرانی به 16 شانزدهمین تعاونی بین المللی برای مطالعات(People - Environment)درپارمیس، آنتونی رِمِسر بیان داشت که: ما تمایل داریم تا فرایند جهانی شدن وفرایند تعیین محل را مانند 2دو واقعیت مجزّا درنظر بگیریم. (رِمِسار2000 ،صفحه 1). درحقیقت این بیشتر درک می شود که جهانی شدن ومنطقه ای (ناحیه ای)مانند 2 روی یک سکه جدائی ناپذیر میباشند. (لیانگ یونگ 2000، صفحه 12).این مقاله ادعا میکندکه تمایلی وجود دارد برای در نظر گرفتن جهانی شدن وفرایند تعیین محل بعنوان پدیده ای جدید این مطلب درک شده که جهانی شدن درکشورهای ناحیه ی Gulf از نیمه دوم قرن 20به بعد فعال شده است . درطول تاریخچه های کوتاه کشورهای منطقه، گسترش سریع وتغییرات اجازه داده که فرایند جهانی شدن وتغییر مکان معتبرتر واغراق آمیزتر دیگر بخشهای جهان صورت گیرد.

این مقاله تاثیر جهانی شدن بر روی محیط ساخت وساز وکشش (ارتباط) بین نیروهای جهانی شدن وتعیین مکان به مانند مورد کویت ، را مورد بررسی وبحث قرار می دهد.

هدفش تجزیه ی تاثیر تغییر نیروها درپیرامون ساخت درکویت به منظور فهم تنش آنها درکاهش وافزایش صدرنیسم وسنتی درطول این فرایند انتقال میباشد.

1،1      Globalization

این تحقیق نظریه های تئوریک را که توسط Satler Gail  مطرح شده وقف میدهد. این تحقیق معنای جالبتری از Globalizationرا بیان میکند.- کسیکه می فهمد نیازهای ضروری برای حمایت واحترام گوناگونی (تنوع) به خوبی خانه وفلسفه های مکان، مردم وارتباطشان .

این یک فرایند معماری (واجتماعی) است که فردی می تواند درعمیق ترین سطح global  درنظر بگیرد. این مفهوم مفیداست درپدیده جهانی شدن ، بیشترازآنهایی که تنها روی جنبه ی منفی حمایت شده است. El- sheshtawy  ودیگران (2000) بحث میکنندکه شهرهای جهان سومی – مخصوصاً آنهایی که شاهد رشد سریعتری درطول 2 دهه ی اخیر بودند – به سمت مدلِ co- existence سوق داده می شوند. آنهایاد آوری کردندآزمایش تناسب این مدل را برای شهرهای دیگر من نه بعنوان یک حامی ونه بعنوان یک منتقدِ Globalization صحبت میکنم .من نه آنها را تائید میکنم ونه تکذیب. آن چه فایده ای میتواند داشته باشد؟ این بی ارتباط است که کسی بخواهدآنراتائید یا تکذیب نماید. پدیده ی جهانی شده خودش جهانی وفراگیر است.

البته درمثال اولیه آن یک پدیده ی مادی یا اقتصادی است مانند دیگر گسترش تمدنهای برجسته آن منابع روحی وفرهنگی عمیق دارد. ( 1998وMadison)

بحث جهانی شدن مورد احاطه قرار میدهد گفتمان عمومی وعقلانی را.

زمانیکه برخی دردیدگاهها تمایل به چند انسانی وشیطانی اند وسلطه ی اقتصادی، برخی دیدگاهها میباشند که مبارز کلیمی راکاهش داده وفرصتهای جدیدی را پیشنهاد میدهند.

Dandekar  اظهار میدارد سوالی را مبنی براینکه : اظهارات جهانی شدن درواقعیت قابل لمس درفضاهای فیزیکی ومکانهای تظاهر شهر قرن 21 کدامند؟ این فرایند به طور کلی یک پروسه ی متضاد تعیین محل دربسیاری از بخشهای جهان درنظر گرفته شد.

ویژگی بین المللی بارز،مورد تهدید واقع شدتوسط یک ویژگی اساسی که جهانی تر وبین المللی تر بود. تاکید بیشتری به ویژگی های منطقه ای وجغرافیایی می شود تا برمحدودیتهای سیاسی وفرهنگی ملت ها.

Globalization توسط برخی دیگربعنوان فرم جدیدی از کوکونیالیزم وارتقای سطح اجتماعی وفرهنگی واحاطه درنظر میگیرند. برتری اقتصادی ، به ⅔ ثروت جهان اجازه میدهند که تنها به ⅓جمعیت جهان تعلق گیرد زمانیکه⅓ ثروت جهانی به  ⅔ جمعیت جهان برمیگردد ویک فاصله طبقاتی بین کشورهای فقیر وغنی بوجود می آورد. بسیاری از دست دادن تسلط خصوصی وشخصیت می ترسند. دردنیای غرب Globalization به عنوان ترم دیگری برای کاپیتالیزم وامپرالیزم درنظر گرفته می شود. واینکه «همه عربها ومسلمانان بایستی آنرا بعنوان خطری برجسته ومهم درزمینه های سیاسی ، اجتماعی وفرهنگی واقتصادی می دانند» (zaza200)

این دیدگاه به خاطر این واقعیت است که تاثیر Globalization سریعتر وبیشتر است دربیشتر کشورهای اسلامی وعربی به نسبت دیگر قسمتهای جهان.

گروه دیگر، اشاره دارد به سودهای جهانی شدن وبحث می کنند که برتری ونگرانی های احاطه ای مبالغه شده اند وهیچ تهدیدی برای باورهای خاص نمی باشد آنها می گویند که آمریکا، رهبر Globalizationافراد بیشتری داردکه مذهبی درنظر گرفته شده اند به نسبت هرکشور دیگری درجهان.

تاثیر جهانی شدن برپیرامون ساخت وساز می تواند فهمیده شود دررابطه با جنبه های جهانی شدن ارتباط دورادور وتکنولوژی الکترونیکی ایجاد میکنند انواع ساخت وسازهای هوشمندانه وتکنولوژی انتقالی تحت تاثیر قرار میدهند نقشه های شهری وحومه شهری را تغییراتی را درفهم فضا ایجاد می کند.

متدهای جدید ساختار ومطالبی که متدهای جدید برای بیانشان را دربر میگیرد.

مکان خرید جهانی آزاد میکندکارها وسرویسهای حرفه ای، مطالب ساختمانی ومتدهای ساختاری تجارب از محدودیتهای مرزهای بین المللی .

آگاهی افزایش حقوق بشر منجر به نتایج حق خانه دارشدن می شود، خانه ی جمعیت انبوه، وخانه برای فقرا.

عادت کارهای مرسوم (سنتی) که منجربه جدایی کاروخانه میشود وراهکارهای جدیدی برای محیط کارهای خانگی میدهد.

ارتباط بین گروه ها وافراد تحت تاثیر آسانی ارتباط با اینترنت، اجازه وامکان ارتباط اجتماعی حسنه با سراسر مردم جهان بسیار آسانتر از آندسته از مردم که درخیابانها می باشند .اینترنت اطلاعات ودانشی را درمورد جوامع دیگر که بسیاروقت گیر میباشد دراختیار می گذارد روش زندگی وزنجیره ی فست فود (غذای فوری) مراکز خرید لوکس امروزه درسرتاسر جهان دردسترس میباشد.

تاثیر اینترنت درتمرینات معماری دررشته های جدید آشکار است برای نمونه انتقال آسان نقشه ها ومدارک درادارات معماری وپروژه ها سرعت تولید وگسترش پروژه ها را افزایش میدهد.

2- مورد کویت

فضا ومحیط ساخت وسازی که امروزه درکویت یافت می شوددرنتیجه ی تصمیماتی است که در طول مراحل اولیه طراحی وبازسازی صورت گرفته. کویت تقریباً جدامانده از تاثیرات بیرونی تا اکتشاف نفت درطول 1940 درکل طبق گفته های saba George shiber  (1964) نقشه وبازسازی ناحیه شهری مدرن کویت (طوفان بود،.. کویت در طول بیش از 12 سال از یک روستای کوچک به یک شهر صنعتی ومدرن بزرگ تبدیل شد).

این تغییرات درنتیجه ی تلاشهایی بود که توسط خود کویتی ها صورت گرفت برای استفاده از ثروتی که توسط اکتشاف نفت بوجودآمدبرای بهبود شرایط زندگیشان وپیوستن به دنیای گسترده ومدرن جهان، آن به آنها توسط بیگانگان تحمیل نشد بلکه درنتیجه ی خواست وانتخاب خودشان بود.

مشکل بخاطر انتخاب مدرنیزه شدن نبوداما مسئله برسر یورش وحمله به سمت مدرنیزه شدن بدون توجه وشناخت پیامدهای آن بود محدوده ی شهری مدرن در کویت ازمراحل خاص گذشته درطول هر مرحله یک نقشه ماهرانه بوجودآمد که درگسترش کویت مدرن – سهیم بود این مراحل عبارتند از:

1- اولین نقشه ماهرانه توسط Minoprio  ، Spencely وMacfarlane  درسال (1951)

2- نقشه ی (Municipality  Development) که مطلعه ی نقشه های متفاوت برای نواحی مختلف در طول 1967-1952 میباشد.

3-  کویت بوج من وPartners – developed Second  Master  از 1967تا 1968

4- اولین مطالعه (مرور) نقشه ماهرانه دوم توسط شانکلند درسال 1977

5- آزمایش مجدد نقشه ماهرانه توسط کولین بوچ من وپارتنرز درسال 1983

6- یک نقشه ماهرانه پیشنهادی توسط Municipality کویت در1993

7- جدیدترین – گروه مهندسی کویت با همکاری کولین بوچ من ماموریت داده شدند تا یک نقشه ماهرانه جدید در2003 گسترش دهند.

تا قبل از 1952، کویت یک نمای بومی Gulf  عربی ومتشکل ازخانه های دارای حیات با کوچه های باریک بود .شهر با دیوارهایی با چند دروازه احاطه شده بود. Fig.1         تصویر 1 نمای حومه ی شهری را درکویت قدیم وخانه های سنتی قدیمی اش که درطول خیابان های باریک به صف کشیده شده بودن که مناسب نیازهای اجتماعی وشرایط منطقه ای بود، نشان میدهد.

بعداز اکتشاف نفت درشرایط اقتصادی درطول 1903 واخراجش در1940 وثروت سریع بدست آمد از فروشش، مجریان وقانونگذاران کشور ملاقاتی با Biritish firm داشتند برای ایجاد نقشه ای برای گسترش شهر کویت درمرور مجدد نقشه شهر (a): تقسیم سیستم مناسب مدرن جاده ها در شرایط ترافیکی، مدارس واهداف دیگر (c) انتخاب ناحیه هایی برای خانه های جدید ودیگر بناها که درمناطق مسکونی به آن نیازمندند چه درداخل وچه در بیرون دیوار شهر.

(d) انتخاب مکانهایی برای پارک، زمینهای ورزشی، دیگر فضاهی باز

(e) ایجاد یک مرکز شهرباوقار وبزرگ وزیبا

(f) کاشت درخت وبوته ها درطول جاده های اصلی شهر ودردیگر نقاط مهم شهر

(g) تقسیم جاده های اصلی کویت وارتباط آن به شهرهاوروستاهای مجاور

اواخر 1950 واوایل 1960 شاهد ایجاد نقشه ماهرانه اولیه توسط کارهای اجرایی عمومی زیر نظر گروه گسترش کویتی که در1950 تاسیس شده بود، میباشد. ویرانی دیوارها وخانه های قدیمی مناطق مسکونی درداخل آن برای ایجاد ساختمانهای عمومی جدید مقارن با بازسازی جاده ها ومناطق مسکونی جدید درصحرا بود. تصویر (fig)2 نشان میدهد ساختمانها وخانه های برافراشته درسالهای 1950و1960 را که روش معماری مدرن را که درآن زمان وجود داشته منعکس می کند.

در1968 ، نقشه ماهرانه دوم توسط کولین پوچ من که شمال وجنوب شهررا به سمت سواحل Gulf  گسترانید، اجراشد آن همچنان بخش مرکز شهررا توسط ایجاد بخشهایی جدید برای حل مشکل ترافیک درنظر گرفت. با افزایش بهای نفت پس از جنگ خاورمیانه، این کشورقادر بود تادرآمد کافی برای تامین آرزوهایش بدست آورد.

ابراهیم(1985) بیان میدارد که روشهای جدید معماری وارد ناحیه ی Gulf شد بعداز کشف نفت دردوحیطه، اولین حوزه پروژه های بزرگی بودند که توسط معماران غربی بدون داشتن محدودیتهای اقتصادی وتکنیکی بودنداز قبیل هتل ها، بانکها، ساختمان های عمومی ، سرویس های بهداشتی وغیره. دومین حوزه معماری خانگی بود که توسط معماران غربی یا بومی که آشنا به نیازهای اجتماعی ، فرهنگی ، اقتصادی صاحبان بودند، ساخته می شد. معماران زیادی از کشورهای مجاوراز قبیل : سیریا، مصر، عراق ، هند وایران جذب منطقه شدند بهمراه کارگران.

در1980درپنجاهمین سالگردش کویتی ها کتابی منتشر کردند.دراین کتاب اظهار شد که پیشرفتها درکویت در2 مرحله صورت گرفت1) پیشرفت تصادفی وتدریجی (قبل از 1952) و2) پیشرفت مدرن(بعداز 1952)

جنگ کویت ها با همسایه های شمالی اش عراق دردوم آگوست 1990 وآزادی اش ، تاثیر مهمی در امنیت وحس تعلق کویت داشت. بسیاری از ساختمانها در طول جنگ بدلیل دشمنی با علم وصنعت وعمدی ویران گشت. این واقعه 2 گرایش را بوجود آورد یکی ساختن بناهایی با ویژگی های ملی درمعماری ودیگری ساختن بناهایی با روشهایی بین المللی از دیگر نقاط جهان .تصویر 4 نمونه هایی ازاین روشهای 2 گانه را نشان میدهد.

حامد شعیب نقد می کند حقیقتی را که معماری که درحال حاضردرکویت وجود دارد از قسمتهای مختلف دنیا گرفته شد.

3- معماری جهانی شدن درکویت

کویت تجربه های بسیاری ازشهرهای جهان سومی سراسر جهان را سهیم بود.

Abel (1994) اظهار میدارد که ویژگیهای تصویری مدلهای غربی آشنا بدین گونه اند.

بخش تجاری مرکزی

برجهای اداری تصفیه هوا

امتیاز مک دونالد

مراکز خریدی که همان محصولات مصرف کننده را می فروشند

بزرگراههایی که درحومه ی شهر پراکنده شده اند؛

خود بزرگراهها، با خانه های ویلایی مدل اسپانیایی ونئو کلاسیک.

با وجودیکه تمامی این ویژگیها می توانند درکویت یافت شوند-آنگونه که درتصویر 5 آمده، برخلاف مانندهای آسیایی جنوبی اش ، کویت، لایه هایی از فرهنگهای وارد شده نبود.آن از یک روستای کوچک به یک منطقه با پیشرفت سریع تنها درطول 12 سال تبدیل شد.

فشارجهانی شدن بیشتر درمورد کویت درطول سالهای جنگ گولف دوم مشهود بود. زمانیکه کشور ادامه دادبه وجود اقتصادی وسیاسی اش برخلاف مرزهای فیزیکی اش.آنگونه که خطّاب (2001)توصیف کردبخصوص درمورد کویت ، ایجاد ویژگی محلی مهمترین اصل شد بویژه بعدازادعای عراق درکویت وجنگ Gulf دوم .این بازتابی داشت به معماری که تولید شد توسط معماران کویتی سنتی درطول 1990 .معماریدرکویت تحت تاثیر یک راهه(یک طرفه)جهانی شدن را بیان میدارد، مثالهای دیگر نشان میدهند با تفاوت درجه ومیزان با ترکیب شدن جهانی شدن وتعیین مکان در طرح ها وساختمانهایشان. برای نمونه ساختمان پارلمان توسط jorn  Utzon نشاندهنده مطالب ومطالب وموضوعات مدرن میباشد.

ساختمان Headquarterz مثالی است ازمناطق لوکس وتکنولوژی که توسط ساخت فرم وعناصر معماری غرب بوجود آمده. منطقه ی مرکز علمی نمونه ی دیگری است که با اصطلاحات بومی کاربرد دارد. مثالهای اندک دیگری تلاش دارند تا بیان کنندتصورات بومی وفهم ودرک تمریناتوتمایلات جهانی را بیشترساختمانها می پیوندند به نیروهای جهانی شدن بدون بازتاب نیازها وکلیات بومی.

کارمعمار کویتی صالح المتوفی نمی تواند درنظر گرفته نشود دربناهای بزرگ شهری کویت اوتلاش داشت تا قرار دهدتمرینات معماری خودش را با ادغام چند عنصر معماری محلی (منطقه ای) درزبان موقت فرمهای 3 انحنایی .(المتوفی 1994)

تصویر 6 نشان می دهد کارش را جائیکه اواز عناصر معماری سنتی کویتی درساختمانش بهره گرفت تعدادی از محققین کارهایش را بررسی کرد. ونتیجه گرفند که هرکس می تواند جنبه های مثبت یا منفی اش راد تعریف کند اما آنچه انکارناپذیر است این است که درکارهای المتوفی درنتیجه ی روش ببیرون آورده اش است (خطاب 2001 و گودوین 1997 ) .دیگر معماران کویتی جوان اشاره دارند به عدم حضور ویژگی درمعماری ونیاز برای گسترش ویژگی کویتی درمحیط ساخت وساز .فیلم مستند که توسط تلویزیون کویت تولید شد بعنوان معمار کویتی .ویژگی گمشده ترسیم میکند گسترش معماری را درکویت واشاره دارد به اهمیت ویژگی کویتی در معماری.

ارتباط بین انبوه ساختمانها درآسمان خراش های شهری مهمترین مسئله رایج درمحیط شهریست درکویت. زمانیکه هر بنا طراحی وبنا می شود برطبق نمای خاصی اما مجموعه ی ساختمانها یک شخصیت واحد ومرتبط را پدید می آورند. 40سال پیش shiber (1964) این مسئله را دریافت وتذکردادکه: کاربرد طرح مدنی، حداقل درحدّ ساختمانهای بزرگ. وجود ندارد. درآیندتوجه حساسیت باید به عنصر یک معماری درارتباط با دیگری شود، ودررابطه با فضاهای جایگزین وایجاد شده.

واقعیت آن است که بیشتر ساختمان های عمومی در کویت توسط معماران خارجی طراحی شده اند ودرنتیجه ی عدم حضورمعماران منطقه ای است.

بدلیل ضرورت معماری کویتی، تحصیلکرده های فرهنگهای غربی وUSA (آمریکا) وتاسیس بخش معماری دردانشگاه کویت وفارغ التحصیلی اولین گروه دانشجویانش درسال 2002 انتظار می رفت که فضای کلی معماری در کویت تغییرات اساسی کند.

4- دیدگاه جهانی شدن معماری

کویت، مانند دیگر کشورهای درحال توسعه درحال تجربه کردن شدت بین نیروهای جهانی شدن وتعیین مکان است. ازطرف دیگر مردم مشتاق زندگی های مدرن لوکس هستند که می توانند از پس هزینه های آن برآیند درحالیکه درهمان زمان ویژگی فرهنگی خاص را اکتساب می کنند واز ضرورتهای اجتماعی ویژه ای لذت می برند.

اینطور انتظار می رود که تغییرات سیاسی اخیر درناحیه، میل واشتیاق کشورها را برای گسترش ونزدیکتر شدن به فرهنگ همسایه های Gulf افزایش دهد.

آموزش از طریق تجربیات گذشته بهترین وموثرترین روش برای ایجاد آینده ای بهتر می باشد.

این تحقیق وگزارش بررسی می کند که انواع مدلهایی که درساخت محیط ساخت وساز در کویت وجود دارد، محصول گسترش روز افزون جهانی شدن وتعیین مکان دراواسط قرن 20 میباشد.

درحالی که برخی از معماران روشهای مدرن جدید را برای ساخت وساز وایجاد فرهنگ جدید بکار می برند برخی دیگر معماری سنتی را پیشه خود قرار میدهندبرای حفظ ویژگی ومیراث منطقه ای. نتیجه ی ساخت وسازهای مذکور فاقد ویژگی وحس مکانی است. این شدت یک دسته از مدلهایی را بوجود می آورد در محدوده ی فضای شهری که مستلزم فرایندهای مسئولیت پذیرانه تری برای معماری است.

منظورازطرح ها ونقشه های  culture-supportive تقلیداز فضاهای سنتی یا محبوب نیست .بلکه درسهایی نیاز است که ازتجزیه وتحلیل فضاهای اجتماعی ، فرهنگی وفیزیکی براساس مدل مورد نظر گرفته شود(1987 وRapport )

این بخش از سیستم آموزشی معماری است تا به منظور معماران تحصیلکرده محلیکه می توانند در ایجاد فضاهای ساخت وساز آینده ای پرمعنا مفید باشند.

5- نتیجه

همانگونه که اشاره شد درمورد کویت، مسئله میان ساختمانهای تنها یافت نمی شود اما درتولید تصویر کلی که توسط جامعه شهری ایجاد می شود وجود دارد.

هیچ الگوی معنی دارمشخصی دراین تلاش بدست نیامد، معمولاً این درمورد ساختارچارچوب ساختمانهای کلی است تابا نسبت ساختمانهای فردی شخصیت وویژگی شهر درمجموع ساختمانهای برافراشته وروابط داخلی درفضا بین ساختمانها وترکیب اجتماعی افراد، فعالیتها ورخدادها ونقش جغرافیایی عمده ی شهر را شامل می شود.

شکی نیست که جهانی شدن افراد را مجبور می کند دست به انتخاباتی بزنند، آگاهی حتی دردناک وتغییراتی درانجام امور همیشگی ومعمولشان دهند.

اما هرچقدر تغییرات بیشترباشد، فرصتها وموقعیتها نیز بهتر می شوند.(صفحه 20 1998وMadison)

ممکن است نتیجه برای سطح منطقه ای ومحلی به نظر برسد اما درست تراین است که یک فضای جهانی بزرگتر درنظر گرفته شود(تصویر شماره 7 را مشاهده نمایید).

فهم نتیجه وپیامدهای جهانی کردن وتعیین محل به مااجازه میدهد تا به طور معنادار ارتباط برقرا کنیم بجای ترس از پیامدهای منفی آن ما نباید خودمان را از پیشرفتهای بشری جداودور کنیم.نسبتاً ما بایستی بیاموزیم چگونه درآن شرکت نماییم. هیچ تهدیدی برای فرهنگ ووجود خودمان وجود ندارد اگر ما آنرا بخواهیم ما بایستی شرکت کننده های فعالی درزمینه جهانی کرده باشیم بجای آن که دریافت کننده های مجهولی باشیم.

بعنوان معمار ما بایستی بیاموزیم چگونه عناصر ساخت محیطی وفرهنگی را به هم ارتباط دهیم به منظور بهبود بخشیدن تمرینات حرفه ای وآموزش معماری امروزه ، دیدگاه نسبت به جهانی شدن، عمیق تر وکلی تراست. هیچ فرهنگ جهانی وعمده ای نمی تواند همه چیز را جذب کند. وجود همه جانبه فیلسوفها ممکن نیست اما ضروری است(2000 salter).

تاثی جهانی شده برفرهنگ بر سراسر جهان آشکار است. زمانیکه برخی از دیدگاهها آنرا مسئله ومشکل می پندارند برخی دیگر آنرا نوعی رقابت به سمت بهبود کیفیت زندگی مردم را می دانند اینجا بایستی یک شرکت مثبت وفعالانه ای از فرهنگ های متفاوت به منظور شکل گیری جهان به طوری که تمامی فرهنگها را راضی نماید .باشد ،آنگونه که Madison می گوید نباید اینگونه باشد که گروهی فقط منتظر تغییرات ازطرف دیگران باشند وآنرا بعنوان مجهول تنها بپذیرند بلکه خود نیز باید درآن شرکت جویند.(1998 Madison)

مهمترین رقابت وفرضیه تغییر دیدگاهمان نسبت به جهانی شدن بعنوان یک مشکل وبعنوان مرحله ی دیگری آن را دانستن درپیشرفتهای بشری که مستلزم شرکت فعالانه ومثبت از طرف همه ماست می باشد.