معماری دانشگاه آزاد اسلامی واحد تبریز

در این مکان آدم های زیادی جمع شده بودند. همه و همه فقط به یک قصد... آن هم برای تجلیل از کسی که فقط یک نام می توان بر آن نهاد; استاد عشق...
به گزارش ایسنا، در حالی که وبلاگ های بسیاری در روزهای گذشته، خبر از برگزاری مراسم بزرگداشت استاد باقر آیت الله زاده شیرازی در ۲۸مرداد ماه، ساعت ۳۰:۱۷ در پژوهش خانه نقش جهان تهران می دادند، کسی نمی دانست، که باید به جای بیان افتخاری که دکتر شیرازی دوباره زنده اش کرد، مجبور است با اشکی که سرمه چشمانش می شود، به وداع آخر با او بیندیشد.
این بار هم وبلاگ ها در واکنش به درگذشت استاد باقر آیت الله زاده شیرازی و مراسم بزرگداشت ناتمام او از اشک گفتند و افتخار...
"هم دوره ای های استاد از او می گویند; و از خاطراتی که لحظه لحظه زندگی شان را پر کرده است و از عشق به کاری که استاد در دامان آنها نهاده است، به خود می بالند و پس از آنها نوبت به خود عشق می رسد..."
این جملات بخشی از مطالب یکی از افرادی است که خود در مراسم بزرگداشت این استاد حضور داشته و در وبلاگ"کاش یکی بود یکی نبود اول قصه ها نبود" به نشانی com.dlogfa.//somayehdano:http، در وصف استاد باقر آیت الله زاده شیرازی، این گونه می نویسد: "و او پا به سن می گذارد و سخن می راند. او نخست ازعشق می گوید و علاقه ای که به کار خود دارد.
به قول خودش سراغ مرمت رفت، چون زمانی که از پدرش درخواست کمک برای انتخاب شغل آینده اش را کرده بود; و او گفته بود شغلی را انتخاب کن، که رضایت خدا را به دنبال داشته باشد، و او نیز برای به عمل رساندن حرف پدر و رسیدن به علاقه کاری خود نخست به مرمت مساجد روی آورده بود.
حال نوبت شاگردان و مریدان اوست که یکی پس از دیگری با اشکی که از سر ذوق برای تشکر از او بر گونه روان دارند، سعی در بیان احساسات پاک خود دارند. و او با تواضع همیشگی اش لبخند پدرانه خود را بر لب دارد.
همهمه ای سالن را پر می کند، سر بلند می کنم، همه در حال دویدن به طرف میز استاد هستند .
گوئی حالش بد شده است.
ولی نه ؟ انگار قضیه جدی تر از یک بد حالی یا گرفتگی ساده قلبی است، به استاد تنفس مصنوعی می دهند.
ثانیه ها سنگین تر از آنند که بتوانند نفس های حبس شده در حنجره ها را در خود جای دهند... و باز زمان سنگین می گذرد....
بالاخره اورژانس بیمارستان دی رسید، استاد از میز به زمین انتقال یافت. و این اشک های شاگردان اوست که گونه هایشان را رنگین کرده است و دستهاست که رو به آسمان او را از آن می خواهند.
هر کسی با هر وسیله ای که دستش می رسد به راه می افتد. و حال همه اینجایند; انگار که این پاسداشت تا پشت در بسته زندگی مردی که به دنیا آمد تا حافظ گذشتگان باشد; هنوز ادامه دارد...
"دکتر باقر آیت الله زاده شیرازی در گذشت... مردی شایسته تمدنی بزرگ به پایان مراسم بزرگداشتش نرسید..."
و امروز باز همه آمده بودند; حتی از دیگر شهرهایی که روزی استاد شاید از آن جا گذری کرده بود و بدون هیچ منتی آنان را به استادی رسانده بود...
وقتی که با روح بزرگ و جسم خاکی اش پا به عمارت مسعودیه گذاشت; به جائی که اکنون خانه دوم استاد نامیده می شد، طواف داده شد تا خاک و آب و زمین به عشق او گواهی دهند."
وبلاگ های بسیار دیگری نیز به انعکاس این بزرگداشت بی پایان پرداختند که به برخی از آن ها اشاره می شود:
در "وبلاگ خبری علمی دانشجویان معماری ایران" به نشانیcom.dlogfa.//arcstubent:http در مطلبی با عنوان"دکتر شیرازی گنجینه ای برای معماری" ضمن ارائه اخبار مراسم بزرگداشت، آمده است: یادش گرامی وقتی به یادم می آید که یک روز جلوی منزل ایشان در قلهک بودم و صدای پیانوی پسر ایشان آرامش عجیبی به آدم می داد و قرار بود ... بغض عجیبی کلام را از من می گیرد و...!
در بخشی از مطلب وبلاگ دیگری به نشانیcom.dlogfa.//sargharbani:http نیز درباره باقر آیت الله زاده شیرازی آمده است: نمونه مکرر مشابه این اتفاق در جشن های چهره های ماندگار نیز رخ داده است و تجربه تلخ نشان می دهد که تعدادی از تقدیرشوندگان بعد از دریافت تقدیرنامه پس از مدت کوتاهی دار فانی را وداع می گویند...
در وبلاگ"معماران" به نشانیcom.dlogfa.//memaran:http نیز ضمن تسلیت درگذشت استاد باقر آیت الله زاده شیرازی، تصاویر زیادی را از مراسم تشییع این استاد ارائه و در پایان نوشته است: "بزرگ بودی و در اوج رفتی... آرامش ات را می ستایم، همیشه بزرگ خواهی ماند..."
وبلاگ های زیادی نیز با نگاهی خبری به توصیف روز بزرگداشت و درگذشت "باقر آیت الله زاده شیرازی" پرداخته اند که برخی آن ها عبارتند از: وبلاگ"خبرهای داغ" به نشانیcom.dlogfa.//khorshieibak:http و وبلاگ"ثروت های فرهنگی" به نشانی . com.dlogfa.//culturaltreasure:http
همچنین در چندین وبلاگ مشابه، از جمله وبلاگ"خاطرات"به نشانی com. dlogfa.bkhadarz//ya:http، وبلاگ "بچه های معماری ورودی ۸۵ دانشگاه یزد" به نشانیcom.dlogfa.eroz//group:http و چندین وبلاگ دیگر به بیان آنچه در این روز رخ داد، پرداختند. به عنوان نمونه در وبلاگ"خاطرات" آمده است: وی پیش از دریافت جایزه یکی ازآیات شریفه قرآن مجید را با این مضمون که پاداش انسان های نیکو در دنیای دیگر است قرائت وبا دنیا وداع کرد...
خاک، آب و زمین، به عشق استاد گواهی دادند و افرادی که عمری با افتخارات او زندگی کردند یا از افتخاراتش می شنیدند، سکوت نکردند و از او گفتند، با عشق در صفحاتی که اشک وداع، آن ها را پر کرده است...